Diagnoza terapii ręki i grafomotoryki

Dla kogo?

• dzieci niechętnie rysujących, malujących i wycinających,
• dzieci szybko męczących się podczas pisania,
• dzieci z nieprawidłowym chwytem narzędzia pisarskiego,
• dzieci piszących zbyt mocno lub zbyt słabo,
• dzieci z trudnościami w mieszczeniu się w liniaturze,
• dzieci z obniżoną lub nadmierną siłą mięśniową dłoni,
• dzieci z trudnościami w samoobsłudze — zapinaniu guzików, wiązaniu butów, posługiwaniu się sztućcami,
• dzieci z nieustaloną lateralizacją.

Jak wygląda diagnoza?

Spotkanie rozpoczyna wywiad z rodzicem dotyczący rozwoju ruchowego dziecka oraz obserwowanych trudności. Następnie terapeuta proponuje zadania manualne i graficzne w formie zabawy — rysowanie, kolorowanie, wycinanie, nawlekanie, układanie drobnych elementów.

Co ocenia terapeuta?

• napięcie mięśniowe w obrębie obręczy barkowej, przedramienia i dłoni,
• stabilizację tułowia i postawę podczas pracy przy stole,
• rodzaj i jakość chwytu,
• sprawność manualną i precyzję ruchów,
• koordynację wzrokowo-ruchową oraz współpracę obu rąk,
• poziom graficzny — kreskę, nacisk, płynność, kształt liter,
• lateralizację i dominację ręki,
• czucie w obrębie dłoni.

Co obejmuje diagnoza?

• wywiad z rodzicem,
• obserwację i próby zadaniowe,
• analizę prac graficznych dziecka,
• omówienie wyników,
• pisemną opinię,
• program ćwiczeń i zalecenia do pracy w domu.

Dlaczego warto?

Sprawna ręka to podstawa samodzielności i komfortu w szkole. Wczesne wsparcie zapobiega utrwalaniu nieprawidłowych nawyków ruchowych, zmniejsza zmęczenie podczas pisania i zwiększa motywację dziecka do pracy.