Diagnoza logopedyczna dzieci i młodzieży

Dla kogo?

• dzieci, które mówią mniej niż rówieśnicy lub późno zaczęły mówić,
• dzieci z nieprawidłową wymową wybranych głosek,
• dzieci mówiących niewyraźnie lub niezrozumiale dla otoczenia,
• dzieci z trudnościami w budowaniu zdań i opowiadaniu,
• dzieci oddychających przez usta, śliniących się lub mających trudności z gryzieniem i połykaniem,
• dzieci z trudnościami w czytaniu i pisaniu wynikającymi z zaburzeń słuchu fonematycznego,
• nastolatków z utrwalonymi wadami wymowy lub niepłynnością mówienia.

Jak wygląda diagnoza?

Spotkanie rozpoczyna się od wywiadu z rodzicem dotyczącego rozwoju dziecka, przebiegu ciąży i porodu, sposobu karmienia, pierwszych słów i dotychczasowej terapii.

Następnie logopeda prowadzi badanie w formie rozmowy i zabawy dopasowanej do wieku, wykorzystując obrazki, karty i próby artykulacyjne.

Co ocenia logopeda?

• artykulację poszczególnych głosek,
• budowę i sprawność aparatu artykulacyjnego (język, wargi, podniebienie, zgryz),
• sposób oddychania, połykania i pozycji spoczynkowej języka,
• rozumienie mowy,
• zasób słownictwa i budowę wypowiedzi,
• słuch fonematyczny i analizę oraz syntezę słuchową,
• płynność mówienia,
• komunikację niewerbalną i chęć nawiązywania kontaktu.

Co obejmuje diagnoza?

• wywiad z rodzicem lub opiekunem,
• badanie logopedyczne,
• próby i testy dopasowane do wieku,
• omówienie wyników,
• pisemną opinię logopedyczną,
• zalecenia do pracy w domu,
• propozycję planu terapii.

Dlaczego warto?

Wczesna diagnoza pozwala szybciej rozpocząć terapię i zapobiegać utrwalaniu się nieprawidłowych wzorców. Poprawa komunikacji wpływa na relacje rówieśnicze, poczucie pewności siebie oraz naukę czytania i pisania.